บทที่ 85 เลว 85

“อะ...คุณละ...เลว...” เธอเรียกชื่อคนที่นั่งคุกเข่าแทรกตัวอยู่กลางหว่างขาตนเองพร้อมกับร่างของเธอที่อ่อนระทวยโรยแรงพักพิงไปกับพนักโซฟา ขนอ่อนของเธอลุกตั้งเมื่อใบหน้าหล่อร้ายของลภัชดนย์โน้มก้มลงมาซุกกลางหว่างขาตัวเอง สาวน้อยก็บิดเอวเล็กคอดถอยหนีพร้อมกับเนื้อตัวแดงอมชมพูเขินอายชายหนุ่ม

“อ่า...หวานแตง แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ