บทที่ 22 ห้วงฝันอุรคะ 22

เจ็ดวันสำหรับสิงขรช่างเนิ่นนานเหลือเกิน แก้วทิพย์มองชายคนรักยืนอาวรณ์ตนเอง ก่อนจะหลับตาแล้วหายไปจากตรงหน้าสิงขร นางเองก็มิอยากจาก แต่การไปบำเพ็ญครั้งนี้ไปเพื่อตัวนางและเพื่อสิงขร นางอยากอยู่กับชายคนรักเฉกเช่นมนุษย์ทั่วไป แม้ว่าความเป็นอมตะของนางนั้นจะเป็นสิ่งล้ำค่า แต่หากต้องทนเห็นคนรักตายจากไปก่อน ...