บทที่ 40 ลานบัวบาน 40

“อือ...ขอบใจเอ็งมากบัวบาน” เขารับตะกร้ามาถือหิ้ว

“ด้วยความยินดีจ้ะพ่อหมอโชค”

“ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม งั้นข้ากลับเรือนก่อน เดี๋ยวจะถึงมืดค่ำ อ้อ...ตะกร้านี้ วันหลังข้าจะเอามาส่ง” เขาบอกหญิงสาว

“ฉันไปเอาเองก็ได้จ้ะพ่อหมอโชค”

“ข้าเอามาส่งเองดีกว่า เพราะทางไปเรือนข้ามันเปลี่ยว เอ็งไปเอาเอง ข้ากลัวว่าจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ