บทที่ 45 ลานบัวบาน 45

โชคมองดูสาวน้อยเนื้อตัวเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อและเปื้อนโคลนตมจากดิน ส่วนเสื้อผ้าตอนนี้เปียกจมไปกับเรือแล้ว และแน่นอนใส่ไม่ได้แล้ว แต่โชคก็ลงไปงมเก็บขึ้นมาพร้อมกับเรือเอามาคว่ำน้ำทิ้งบนฝั่ง

“เสื้อผ้าเปียกแต่ก็ใส่ได้อยู่ เอ็งแต่งตัวเถอะบัวบาน เนี่ยตะวันกลางหัวแล้ว น้าเย็น น้าคงคงเป็นห่วงเอ็งแล้วป่า...