บทที่ 58 อีนางเอ้ย! 58

“อือ”

“อือนี่อะไร? รักหรือไม่รักบอกกูมา” ยืดตัวเต็มความสูงพร้อมกับเชยคางมนให้แหงนเงยขึ้นสบตาตัวเอง มือใหญ่จับตะกร้าผักหวานในมือของนางวางไว้ที่พื้น

“รัก” พูดแล้วก็อายอยากกัดลิ้นตัวเอง แต่มันคือความจริงที่ต้องพูด ตอนนี้คงบอกไม่รักไม่ได้แล้ว เพราะได้ท้องแล้ว ถึงยังไม่ได้ให้หมอประจำหมู่บ้านตรวจแต่เธอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ