บทที่ 63 นางไม้กับพรานป่า 63

“นางไม้ เธอรู้ใจฉันนัก” นายพรานป่าเอ่ยเสียงพร่าแล้วลูบคลึงก้นกลมกลึงแล้วตบไปหนึ่งทีด้วยความมันเขี้ยว

เผียะ!

“คงเทพ!” นางเรียกชื่อนายพรานหนุ่มที่ฟาดตบก้นกลมกลึงของตนเอง

“ก็เธอยั่วยวนฉันจนฉันอยากกระแทกจากด้านหลังเธอแรงๆ ตอนนี้”​แล้วเขาก็กอดเอวเล็กคอดของนางไม้แล้วกดกระแทกเอ็นร้อนอวบใหญ่ยาวของตนแทรกผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ