บทที่ 72 ทัพอสูร 72

เผียะ!

ทันทีที่ปากหนาผละห่างได้รับอิสระ มือน้อยก็ยกขึ้นตวัดฟาดหน้าคมสากของอสูรต่ำทรามเต็มแรงเกรี้ยวกราด พอจะยกมือตวัดฟาดตบอีกครั้ง มือใหญ่ของอสูรก็จับมือของเจ้าหญิงรั้งไว้

“ให้ตบได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นเจ้าหญิง จำหน้าเราไว้ แล้วเราจะได้พบกันอีกเจ้าหญิงของข้า...หึหึ” แล้วอีรอสก็วิ่งไปกระโดดหน้าต่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ