บทที่ 23 ทนไปไย ตัดใจดีกว่า 2

23

“อย่างนั้นพี่คงต้องปรับลดงานของแพมลงบ้างแล้วล่ะ” ชาติชายพึมพำอย่างเป็นห่วง ก่อนจะตาโตฉายแววตื่นเต้น “เออ... แล้วนี่แกรู้ไหม ตอนที่แกเป็นลมนอนแน่นิ่งร่วงตกน้ำไปน่ะ คุณไม้กระโดดน้ำลงไปช่วยแกขึ้นมาคนแรกเลยนะยะ! ว้าย... คนในกองเล่าให้ฟังว่าเท่สุด ๆ

ราวพระเอกละครหลังข่าว นังกะเทยเล่าให้พี่ฟัง วี้ดว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ