บทที่ 4 Wicked Beginnings: ริเริ่มแผนร้าย 3
ติ๊ง เสียงข้อความไลน์ที่ดังขึ้นเรียกให้ใบหน้าคมสันหล่อเหลาที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวหลังมองเงยขึ้นมาจากกองเอกสารตรงหน้า ชายหนุ่มหยิบไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดขึ้นมาดูข้อความเตือนที่แสดงอยู่ด้านบนของหน้าจอก็ถอนหายใจพรืดอย่างระอาเต็มทน
“ใครเป็นที่รักของเธอ” น้ำเสียงทุ้มขัดอกขัดใจ
มือหนาวางไอโฟนกลับไปบนโต๊ะเหมือนเดิม โดยไม่สนใจตอบข้อความกลับแม่สาวช่างตื๊อ ทว่าเสียงข้อความก็ยังดังติ๊งๆ ขึ้นหลายครั้ง ส่งผลให้เจ้าของโทรศัพท์ต้องหยิบมันขึ้นมาดูอีกครา แล้วก็เห็นสติกเก้อบอกรักรัวๆ ที่ถูกส่งมาจากสาวคนเดิม
อนาวรรธน์ กัดฟันกรอดก่อนส่งสติกเกอร์โกรธจนควันออกหูกลับไปอย่างโกรธเคือง แล้วจัดการปิดเสียงเรียกเตือนไลน์ไป เพราะไม่ต้องการรับรู้อาการช่างตื๊อของเจ้าหล่อนอีกต่อไป
ขนาดว่าเปลี่ยนเบอร์เปลี่ยนไลน์หนีมาหลายครั้งหลายหน หญิงสาวก็ไปตามสืบมาได้ใหม่ทุกครั้ง จนเขาเลิกเปลี่ยนไลน์หนี แต่ใช้การอ่านแต่ไม่ตอบเข้าต่อกรแทน
และปกติเขาก็ปิดเสียงเรียกเตือนเอาไว้ตามประสานักธุรกิจมือทอง แต่เพราะกำลังคุยนัดแนะกับนางเอกสาว ซาร่า คู่ควงคนล่าสุด ที่จะนัดไปทานดินเนอร์กันหลังจากเสร็จงานคืนนี้ ทว่าคนที่ส่งข้อความเข้ามาสร้างความรำคาญให้เขากลับเป็นยายนางร้ายที่ร้ายทั้งในจอและตัวจริง
“ผู้หญิงอะไร ตื๊อเก่งชะมัด” น้ำเสียงทุ้มแสนเบื่อหน่ายเหมือนดั่งคำพูดที่หลุดผ่านเรียวปากได้รูป
อนาวรรธน์เอนหลังไปกับพนักเก้าอี้ ปิดเปลือกตาคมลงอย่างอ่อนอกอ่อนใจ กับนิสัยแม่สาวช่างตื๊อหน้ามึน ไม่สนว่าหนุ่มไม่เล่นด้วยที่ชื่อพริมา
ยายเด็กขี้ฟ้องที่เข้ามาวุ่นวายอยู่ในชีวิตเขาตั้งแต่จำความได้ ถ้ามารดาไม่ได้เป็นเพื่อนรักกับมารดาของหญิงสาว เขาก็คงไม่ต้องมากลุ้มอกกลุ้มใจกับพฤติกรรมช่างตื๊อน่ารำคาญของหญิงสาวเช่นนี้เป็นแน่
แต่นี่เขายังต้องเกรงใจทั้งมารดา ทั้งคุณน้าพิมพ์ประภา เลยยังต้องต่อกรรับมือกับพายุรักของหญิงสาวแบบละมุนละม่อม
ชายหนุ่มจำต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมายังอดเสียไม่ได้ งานการและธุรกิจของเขาไม่ได้ทำให้เขาปวดหัวได้เท่าผู้หญิงที่ชื่อพริมา
ในวัยสามสิบสามปี อนาวรรธน์ขึ้นชื่อว่าเป็นนักธุรกิจหนุ่มเนื้อหอมที่สุดในประเทศก็ว่าได้ เพราะนอกจากจะมีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตรกลับชาติมาเกิดแล้ว ฐานะของเขาจะร่ำรวยชนิดใช้เงินทั้งชาติก็ไม่หมด
นั่นเพราะเขาเป็นบุตรชายคนเดียวของอนาคิน อัครศกุลไพศาล เจ้าของธุรกิจในเครืออัครศกุลไพศาลกรุป ไม่ว่าจะเป็นห้างสรรพสินค้า โรงแรม รวมทั้งโรงพยาบาล และยังมีงานอสังหาริมทรัพย์หลายโครงการ เรียกว่าโครงการคอนโดในเมืองหลวงนั่นเป็นของตระกูลชายหนุ่มเสียกว่าครึ่ง
และชายหนุ่มก็ใช้ชีวิตได้สมกับที่เกิดมาพร้อมทั้งรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ เขาคือคาสโนว่าเนื้อหอมและควงผู้หญิงมากมายหลากหลายวงการ
แต่ชายหนุ่มกลับไม่เคยคิดพิจารณาสานสัมพันธ์กับพริมาซึ่งไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่เลยสักนิด แถมยังสวยสะโอดสะองใครๆ ชื่นชมนั่นเลยสักครั้ง ทั้งๆ ที่หญิงสาวแสดงออกชัดเจนว่ามีใจให้เขาเต็มที่
อนาวรรธน์ก็แค่ไม่อยากพาตัวไปยุ่งกับบุตรสาวของเพื่อนมารดาก็แค่นั้น เกรงจะมีปัญหามากมายตามมา เพราะเขามั่นใจว่า ไม่อาจลงหลักปักฐานสร้างครอบครัวกับหญิงสาวได้แน่นอน
เขาจึงไม่อยากรับหญิงสาวเข้ามาเป็นหนึ่งในของเล่นของเขา...ก็แค่นั้น
และถึงแม้หญิงสาวจะเติบโตขึ้นมาเป็นสาวสวยหยาดฟ้ามาดิน แต่เขากลับสลัดภาพเด็กน้อยตัวอ้วนฉุ ขี้ร้องและช่างฟ้องนั่นออกจากหัวไม่ได้เลยเสียนี่สิ
‘ฮือๆ แพมจะไปฟ้องแม่ ฟ้องน้าลูกตาล ฟ้องน้ากลาง ฟ้องทุกคน ฟ้องๆๆๆ’
นึกย้อนไปกี่ไปกี่ครั้ง ก็จำได้แต่เสียงแว้ดๆ ของเด็กขี้ฟ้อง เพราะฉะนั้นเป็นพี่เป็นน้องกันแบบเดิมล่ะดีแล้ว...
“ดอกไม้ที่สั่งไว้ได้แล้วครับคุณไม้”
เสียงนภดลผู้ช่วยมือหนึ่งซึ่งกำลังหอบดอกไม้ช่อใหญ่ราคาแพงลิบเข้ามาในห้อง ปลุกให้เจ้านายตื่นจากภวังค์ความคิดย้อนไปวัยเยาว์ของเขา
ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตร แสดงให้เห็นถึงความสูงสมาร์ตและสง่าผ่าเผย ดูน่าเกรงขามตามลักษณะผู้นำธุรกิจ แล้วเดินนำออกจากห้องทำงานซึ่งตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของห้าง
พวกเขามุ่งตรงไปยังลานกิจกรรม ซึ่งจะเป็นสถานที่จัดงานอีเว้นท์เปิดตัวคอลเลคชั่นใหม่ของเครื่องสำอางนำเข้าจากยุโรปในเย็นวันนี้ โดยมีซาร่า เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ และเขาก็ตั้งใจจะนำดอกไม้ช่อใหญ่ลงไปมอบให้หญิงสาวด้วย...
ร่างสวยในชุดรัดรูปสีแดงเพลิงอันเป็นสีประจำตัวของพริมาซึ่งเพิ่งกระโดดลงมาจากมอเตอร์ไซด์รับจ้างตรงหน้าห้างเดินซอยเท้าเร็วๆ เข้าไปยังบริเวณฮอลล์ของห้างใจกลางเมือง โดยต้องฝ่าฝูงชนจำนวนมหาศาลซึ่งแห่กันมารอชมนางเอกละครคนดัง และกองทัพนักข่าวมากมายยังกับฝูงผึ้งที่มารอทำข่าวเยอะจนตาลายไปหมด
และเธอเองยังต้องหยุดถ่ายรูปและแจกลายเซ็นแก่แฟนๆ ที่เข้ามาทักทายอย่างเป็นกันเองด้วย กว่าจะหญิงสาวมาถึงบริเวณงานได้ก็สายไปเกือบครึ่งชมแล้ว
พริมาชะเง้อมองหาเป้าหมายของตัวเองทันที เพราะมั่นใจว่าเขาต้องเข้ามาในบริเวณงานแน่ๆ เพราะมีแม่นางเอกดังมาร่วมงาน คิดขึ้นมาเธอก็อดน้อยใจในตัวผู้ชายคนนี้ไม่ได้
และก็ไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงรักเขามากมาย รักเดียวใจเดียวมาเนิ่นนานขนาดนี้
ดวงตาคู่สวยที่ได้รับการตกแต่งอย่างดีสอดส่ายไปรอบๆ งานได้ชั่วครู่ก็ปะทะเข้ากับแผ่นหลังบึกบึนภายใต้ชุดสูทราคาแพงที่เธอเห็นแว้บเดียวก็รู้ว่าเป็นเขา
ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้หล่อยันเงา...แถมยังใช้คำว่าหล่อได้เปลืองมาก
พริมารีบปรี่เข้าไปหาร่างสูงใหญ่ที่ยืนโดดเด่นอยู่ทันที
“สวัสดีค่ะพี่ไม้” เสียงหวานทักทายอย่างอารมณ์ดี ยิ้มหวานเจี๊ยบให้ชายหนุ่มด้วย แต่สิ่งที่ได้กลับมากลับคือท่าทีอันเฉยชา ไม่คิดแม้แต่จะหันมามองเธอด้วยซ้ำ
แต่คิดเหรอว่าคนอย่างพริมาจะยอมแพ้
“พี่ไม้รอแพมนานมั้ยคะ ขอโทษด้วยนะคะที่แพมมาสาย รถติดมากเลยค่ะ แพมเลยต้องพึ่งพี่วินมาเนี้ยะอ่ะคะ” เธอบรรยายต่อเสร็จสรรพ เพราะรู้ว่ายังไงแล้วเขาคงไม่ถาม
“มาทำไม ใครเชิญมา” น้ำเสียงทุ้มถามเหยาะ หางตาดุคมหรี่มองร่างอวบอัดในชุดสีแดงเพลิงด้วยอารมณ์หงุดหงิด
“ไม่ต้องมีใครเชิญ แพมก็เชิญตัวเองได้ค่ะ อีกอย่าง แพมไม่ได้มางานสักหน่อย แพมมาหาพี่ไม้ต่างหากล่ะคะ” พริมาพูดพลางพาร่างอิ่มเข้าแนบชิดร่างใหญ่ แล้วคว้าท่อนแขนแกร่งไว้อย่างหวงแหน ทว่าก็เขาโดนสลัดทิ้งอย่างรังเกียจ
“พี่ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า พื้นคอนกรีตกับหน้าของแพม อะไรมันหนากว่ากัน” อนาวรรธน์อดเหน็บเข้าให้ไม่ได้
เจ็บจนจุก แต่คนอย่างพริมาก็โนสนโนแคร์
“แพมจะหน้าหนาจนกว่าจะได้เป็นศรีภรรยาของพี่ไม้ค่ะ” พริมาลอยหน้าลอยตาตอบ “คิดจะจีบพี่ไม้สุดหล่อก็ต้องรุกทุกวิถีทาง” ก่อนจะเขย่งขึ้นไปกระซิบกระซาบอย่างแนบชิดให้เขารับรู้ถึงจุดประสงค์หัวใจของเธอ
คำพูดไร้ยางอายที่หลุดออกจากเรียวปากสีแดงสดนั่นทำเอาอนาวรรธน์ตัวสั่นอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ กรามถูกขบเข้าหากันด้วยความโกรธและอาย
หน้าคมแดงขึ้นเมื่อโดนจีบโต้งๆ
ชายหนุ่มขึงตาจ้องหน้าสวยด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เพราะโดนหญิงสาวกวนจนมันขุ่น นอกจากจะไม่สะทกสะท้านแล้ว ยังลอยหน้าลอยตายิ้มให้เขาอย่างยั่วเย้า
แต่การต่อปากต่อคำระหว่างทั้งคู่ต้องหยุดลง เมื่อกลุ่มนักข่าวเห็นนางร้ายเจ้าเสน่ห์ที่ทำหนุ่มๆ ใจละลายปรากฏตัวขึ้น จึงพากันกรูเข้ามายืนมุงสัมภาษณ์ ชายหนุ่มจึงไม่อาจจะแสดงท่าทีอะไรออกมาได้ เพราะต้องรักษาภาพพจน์ผู้บริหารหนุ่มคนดังนั่นไว้ด้วย
“สวัสดีค่ะคุณแพม ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ” นักข่าวเกริ่นถาม ก่อนจ่อไมค์ขึ้นไปขึ้นไปตรงหน้าดวงหน้าสวยหยาดหยด
