บทที่ 44 Taking my Love for granted: เห็นเป็นของตาย ห่างหายจากลา 1

44

“ไหนแพมพูดใหม่อีกทีสิ” พิมพ์ประภาถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นปนตกใจ เพราะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินจากปากพริมาเมื่อครู่

แล้วนี่ลมอะไรหอบบุตรสาวของหล่อนกลับบ้านมาในวันนี้ ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะแวะกลับมา แถมพอมาถึงก็ล้มตัวลงนอนบนโซฟาหรูกลางห้องรับแขกไม่พูดไม่จา หน้าตาเคร่งเครียด แถมดวงตาคู่สวยบวมช้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ