บทที่ 71 ไอรักร้อน ซ่อนเสน่หา 3

71

เขาลดตัวต่ำลงไปจรดจุมพิตบนผิวนุ่มตลอดทางจนใบหน้าคมหยุดอยู่ที่ช่อดอกไม้งามที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวน

“อื้อ...พี่ไม้ แพมเขินนะคะ” แม้จะเขินอายแต่สองขาเรียวงามก็เปิดกว้างต้อนรับเขาอย่างเต็มใจ

ทำไมเขาต้องรีวิวด้วย เธอก็เขินเป็นนะ

“สวยและหอมจริง ๆ” เขากล่าวเสียงพร่าเมื่อเห็นกลีบเนื้อสีสดใหม่ที่มีหยาดน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ