บทที่ 9 เกาะสวาท หาดสวรรค์ สาวยวนยั่ว 4
9
“อ๋อ... แพมเพิ่งเจอพี่ไม้เมื่อกี้เองค่ะคุณตา พอดีพี่ไม้ทำคีย์การ์ดตกหายที่ชายหาดแล้วหาไม่เจอ เลยวานให้แพมเดินมาขอคีย์การ์ดสำรองที่ฟร้อนท์ให้หน่อย... แต่แพมกลัวพนักงานจะไม่เชื่อคุณตาช่วยกรุณาพูดกับพนักงานต้อนรับให้แพมหน่อยได้ไหมคะ”
เสียงหวานเอ่ยอย่างคล่องแคล่วราวกับท่องบทนี้มาหลายรอบ คล้ายทำการบ้านท่องบทละครของตน
ทั้งที่แท้จริงแล้วคือการด้นสดสดๆ ร้อนๆ แผนพิชิตใจหนุ่มที่เพิ่งผุดขึ้นในหัว
หนูขอโทษนะคะคุณตา พริมาแอบขอโทษคุณตาอยู่ในใจ เพราะไม่อยากจะทำการโกหกมดเท็จผู้หลักผู้ใหญ่ แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อเธอไม่มีวิธีอื่นแล้วจริง ๆ
หากปล่อยให้เธอเดินไปขอเอง มีหวังพนักงานไม่มีทางให้คีย์การ์ดห้องเพรสสิเดนเชียลสวีต ซึ่งเป็นห้องพักราคาแพงที่สุดของรีสอร์ตให้แขกคนอื่นง่าย ๆ แน่นอน
แผนการพิชิตใจพี่ไม้ก็คงพังทลายตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
“อ๋อ ได้สิ เดี๋ยวตาบอกพนักงานให้เอง” เสียงคุณตาของอนาวรรธน์ตอบรับเสียงแข็งขัน
เพราะความรู้จักมักคุ้นและสองครอบครัวนี้สนิทสนมกันดี เกรียงไกรจึงไม่คิดระแวงสงสัยใดๆ ในสายตาคนแก่ การที่หลานชายขอให้หญิงสาวมาขอคีย์การ์ดสำรองนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
เกรียงไกรเดินไปคุยกับพนักงานต้อนรับ และอีกไม่กี่อึดใจ คีย์การ์ดสำรองของคีย์การ์ดสำรองของห้องพักอนาวรรธน์ และเป็นห้องพักราคาแพงที่สุดของรีสอร์ต...
... ก็ตกมาอยู่ในมือของพริมาอย่างง่ายดาย!
✦ ✦ ✦
หลังจากทานดินเนอร์กับเกรียงไกรเสร็จ อนาวรรธน์ก็แวะไปร่วมฉลองปาร์ตี้กับแขกพิเศษตรงบริเวณชายหาด ซึ่งเขาส่งนภดลและผู้จัดการทั่วไปไปคอยต้อนรับและดูแลก่อนหน้าแล้ว
นอกจากอาหารหลากหลายชาติที่มีบริการให้จนอิ่มหนำแล้ว ยังมีเครื่องดื่มเสิร์ฟให้ไม่อั้น จนหลายคนออกอาการเมาจนต้องหิ้วปีกกลับห้องไปก็มี
ส่วนอนาวรรธน์ที่ดื่มไปพอกริ่ม ๆ ก็ขอตัวไปนอน เพราะยังมีงานรออยู่วันพรุ่งนี้
และที่สำคัญเขาอยากเก็บแรงไว้พานางเอกซาร่าไปเที่ยวและใช้เวลาด้วยกันอย่างเป็นส่วนตัว...
แค่คิดร่างใหญ่ก็ร้อนรุ่ม อนาวรรธน์เดินผิวปากอย่างอารมณ์กลับขึ้นไปยังห้องพักตัวเอง ไม่มีอารมณ์ขุ่นมัวเกิดขึ้น คงเพราะนางร้ายไม่ได้มาร่วมปาร์ตี้ด้วยนั่นเอง
แม้จะแอบสงสัยอยู่ไม่น้อยว่าทำไมเจ้าหล่อนถึงไม่โผล่ไปสร้างความรำคาญให้กับเขาอย่างที่เคยทำอยู่จนเขาหมดหนทางไล่
ทว่า... ทันทีที่เขาแตะคีย์การ์ดและผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องพัก อารมณ์สุนทรีย์ทั้งหลายแหล่ก็มลายหายไปสิ้น
แทนที่ด้วยความโกรธจัดที่พุ่งพล่านจนใบหน้าคมร้อนผ่าว
ภาพตรงหน้าคือหญิงสาวผู้บุกรุกนอนเล่นเอกเขนกอยู่บนเตียงกว้างสีขาวสะอาด เจ้าหล่อนจงใจสวมชุดนอนกระโปรงผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแดงเพลิงสั้นกุดสายเดี่ยว เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนและเรียวขาเรียวสวยยาวระหง...
ยัยตัวแสบแอบเข้ามานอนเสนอตัวให้ท่าเขาถึงบนเตียงส่วนตัว!
✦ ✦ ✦
พริมาต้องใช้ความกล้าหาญบวกความหน้าด้านอย่างที่อนาวรรธน์ชี้หน้าต่อว่าเธอเอาไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว กว่าจะพาตัวเองมานอนรอท่าอยู่บนเตียงนอนหลังใหญ่ของอนาวรรธน์ได้
ในเมื่อเชิญเขาดี ๆ ไม่ไป เธอก็ต้องบุกมาหาเขาถึงรังนอนแบบนี้แหละ!
และครั้งนี้เธอตั้งใจแล้วว่าจะต้องล่อลวงยั่วเย้าให้เขาตกเป็นของเธอให้ได้
พริมาแอบรักเขามาตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อสาว
จากเดิมมันคือความรักแบบพี่น้อง แบบน้องสาวตัวน้อยที่แอบหลงใหลได้ปลื้มพี่ชายแสนดีคนหนึ่ง จนมา ‘เหตุการณ์’ ในวันนั้น ได้แปรเปลี่ยนความรู้สึกบริสุทธิ์ของเด็กสาวให้กลายเป็นความรักลึกซึ้งดั่งชายหญิงชั่วนิรันดร์
พี่ชายแสนน่ารักในวันวานเติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มรูปงามสะกดสายตา รูปร่างสูงใหญ่ทรงพลังเต็มไปด้วยมัดกล้ามสมชายชาตรี ดวงตาสีสนิมคมกริบลุ่มลึกน่าค้นหา จมูกโด่งคมสันเป็นสันเรียวราวกับคันศรประดับรับกับริมฝีปากบางเฉียบได้รูปที่ผู้หญิงยังต้องอิจฉา
ทุกอย่างบนเรือนร่างของเขานั้นช่างเพอร์เฟกต์ไร้ที่ติสำหรับเธอ
เธอหลงรักเขาอย่างบ้าคลั่ง รักจนโงหัวไม่ขึ้น ต่อให้พยายามตัดใจกี่หนก็ล้มเหลวเสมอมา
ในเมื่อหัวใจทั้งดวงยอมศิโรราบให้เขาไปแล้ว ก็คงไม่แปลกหากเธอจะมอบเรือนกายที่เฝ้าถนอมไว้ให้แก่เขาด้วยตัวเองเสียเลย
‘ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนตร์ก็เอาด้วยคาถา ถ้าคาถยังไม่ได้ผล... แพมก็จะเอาตัวเข้าแลกนี่แหละค่ะ!’
คำพูดมุ่งมั่นที่เธอเคยป่าวประกาศกับภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกยังคงดังก้อง
พริมาก็จัดการขัดสีฉวีวรรณตัวเองให้สวยงามหอมกรุ่น แล้วคว้าชุดนอนที่ไม่ได้ตั้งใจจะใส่ไปให้ท่าใคร แต่มันคือชุดนอนปกติที่เธอใส่อยู่เป็นประจำ
แค่ชาวบ้านทั่วไปเรียกมันว่า ‘ชุดนอนไม่ได้นอน’
‘ถ้าแกไปใส่ชุดแบบนี้ให้ผู้ชายเห็น รับรองแกไม่ได้นอนแน่ๆ’ นั่นคือคำที่ชาติชายเอ่ยไว้
แล้วถ้าพี่ไม้เห็นเธอในสภาพนี้ เธอกลายเป็น ‘คนไม่ได้นอน’ หรือจะ ‘โดนไล่’ ออกจากห้องก็คงได้รู้กัน!
