บทที่ 19 รุมกระหน่ำ (4P) NC+++ (2)

“ไหวหรือเปล่า?”

เห็นเธอน้ำตาไหลเต็มสองแก้มภัทรก็รู้สึกโหวงๆ ในใจ เอื้อมตัวไปหยิบทิชชูมาซับตรงมุมปากให้เธอพร้อมลูบหลังเบาๆ อย่างนึกเป็นห่วง

“ฮึก...หนูไม่เอาแล้วค่ะ หนูจะกลับบ้าน” อัยรินทร์เบะปาก น้ำตารื้นคล้ายจะปล่อยโฮได้ทุกเมื่อ พวกเขาทั้งสามเห็นแล้วก็ใจอ่อนยวบ ลนลานทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียวเมื่อเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ