บทที่ 30 หนูยังเจ็บอยู่เลย NC+++ (1)

“อ่าส์...นั่งนิ่งๆ ถ้าไม่อยากถูกพี่จับกินตอนนี้”

“อึก...ไม่ดิ้นแล้วก็ได้ค่ะ” อัยรินทร์ไม่อยากเสี่ยงขัดใจเขาตอนนี้เพราะอาวุธร้ายเป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่าเขาทำอย่างที่พูดแน่

“งั้นระหว่างนั่งรอข้าว เรามาคุยเรื่องของเรากันต่อเลยดีไหม?” โฬมเอนหลังพิงโซฟาด้านท่าทีสบายๆ แม้จะอิจฉาที่ไอ้เพื่อนเวรครองร่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ