บทที่ 38 เด็กดี (1)

หลังจากเงียบไปสักพัก เสียงของภัทรก็พูดขึ้นก่อน

“ไม่ยาก...ถ้าพรุ่งนี้ไม่มา คืนนี้หนูก็ไม่ต้องกลับ”

“แต่หนู...”

“ไม่มีแต่” เขาเอ่ยเสียงเข้มขึ้น อัยรินทร์เห็นทั้งสามจ้องเธอเขม็งอย่างเอาแต่ใจเหมือนการบังคับกลายๆ นั่นแล้วก็ได้แต่พยักหน้าอย่างจำยอม เพราะคิดว่าต่อให้เธอปฏิเสธไป หมาป่าเจ้าเล่ห์ทั้งสามก็ค...