บทที่ 64 เลิกกันซะ (1)

“เอ่อ...คะ คือว่า”

“อ้าว นี่มึงไม่รู้หรอกเหรอสมจิตร หรือว่าป้าเข้าใจผิดไปเอง”

ประโยคหลังบังอรแสร้งหันมาถามอัยรินทร์ที่กำลังยืนหน้าซีดอยู่ตอนนี้ รู้สึกต่อมเผือกทำงานยิ่งกว่าเดิมเมื่อสถานการณ์ระหว่างแม่ลูกดูเหมือนจะอึมครึมขึ้นเรื่อยๆ

“ไว้ไปคุยกันที่บ้านแล้วกัน...นี่ค่าผักนะ” สมจิตรหยิบเงินออกมาจ่าย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ