บทที่ 16 ยังคงรู้สึก

ความร้อนรนและกระวนกระวายใจที่มีอยู่เต็มอก ทำให้เมเบลไม่อาจลังเลใจได้อีกต่อไป ทันทีที่เธอแทรกตัวผ่านประตูห้องพักเข้ามาได้ กลิ่นอายเฉพาะตัวที่คุ้นเคย แสงไฟสลัวภายในห้องนอนกว้างขวาง และไออุ่นจาง ๆ จากเครื่องปรับอากาศ ทำให้ความทรงจำเก่า ๆ พรั่งพรูย้อนกลับเข้ามาในหัวสมองราวกับภาพยนตร์ซ้ำ ๆ

"หลิวหยาง..." ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ