บทที่ 132 132

กระนั้นก็ยังไม่วายหันซ้ายแลขวาอยู่ตรงหน้าลิฟต์เพื่อมองหาเพื่อน เพราะไม่กล้าขึ้นไปคนเดียว ด้วยวันนี้เป็นวันแรกของการทำงานครั้งที่สองของตัวเอง

“มาแต่เช้าเชียวนะยะแกจะ”

ดาริการีบก้าวฉับๆ พร้อมส้นสูงสี่นิ้วตรงมาหา เพราะนี่ไม่ใช่เวลาปกติที่จะมาถึงออฟฟิศ แต่ถูกพลอยหยกคะยั้นคะยอให้มาเร็วกว่าทุกวันต่างหาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ