บทที่ 133 133

“ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้รอและไม่ได้สนใจสักนิดเดียว”

พลอยหยกปฏิเสธด้วยท่าทีนิ่งเฉยประหนึ่งไม่คิดอะไรอย่างที่บอกไว้จริงๆ ทั้งที่ในใจนั้นออกจะเจ็บไม่น้อยที่เขาเงียบหายไป แต่ก็มีเสียงไลน์ส่งเข้ามือถือมา พลอยหยกรีบยกขึ้นมาดูในใจก็ภาวนาว่าให้เป็นเขา แต่คนที่ส่งมานั้นกลับไม่ใช่เป็นปริญแทน

‘ตึ๊ง!!!’

‘หยก! อาน...