บทที่ 137 137

“สำคัญสิหยก ผมขอโทษที่เข้าใจคุณผิด ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วยนะ ผมน่าจะรู้ว่าคุณเป็นคนยังไง ผม...”

พลอยหยกยกมือขึ้นไปปิดปากเขาไว้เบาๆ แล้วจ้องมองใบหน้าเขาทั้งน้ำตา

“อย่าพูดถึงเรื่องที่มันผ่านมาแล้วเลยนะคะ มันไม่ทำให้อะไรดีขึ้นเลย รังแต่จะทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าเดิมอีก”

“ตกลงครับที่รัก แล้วคุณรักผมบ้างม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ