บทที่ 67 Ep. 67

ด้านโคนนั้นวางอยู่กับพื้นทรายเหนือร่างคนสูงใหญ่ที่ยังนอนนิ่ง

พลอยหยกเดินไปหาใบมะพร้าวดิบที่ต้นไม่สูงมากพอที่จะเขย่งหรือใช้ไม้โน้มมันลงมาแล้วตัดตรงโคนก้านเพื่อเอามาทับกับใบแห้งๆ บนคานอีกรอบ แล้วก็ใช้ปูพื้นตรงส่วนที่ว่างไว้สำหรับตัวเอง เพียงเท่านี้ก็ได้เพิงหมาแหงนที่แสนจะโรแมนติกไว้ให้นั่งมองไปหาทะเลแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ