บทที่ 18 รู้งานซะด้วย

อกแบนกระเพื่อมถี่บ่งบอกว่าขุนศึกเหนื่อยไม่น้อยกับความสุขสมครั้งนี้ ดวงดาวพร่างพราวประดับในห้วงความคิด และเป็นเขาคว้ามากกกอดได้ถึงสองครั้งในช่วงระยะเวลาอันสั้น ทว่ายังไม่ทันได้เสพสมกับความรู้สึกนี้ได้นานก็ต้องตกใจ เมื่อจู่ ๆ ร่างกายที่เคยโถมทับกอดก่ายกันเมื่อสักครู่นี้ขยับออก

“ดะ เดี๋ยว”

“หืม”

“อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ