บทที่ 21 กลับบ้านค่อยว่ากัน

“ไอ้โจ กูไปห้องน้ำแป๊บหนึ่งนะ”

“ฮะ? อ๋อ โอเค”

ความอดทนของคนเรามีขีดจำกัด แล้วยิ่งคนความอดทนต่ำอย่างขุนศึกนั้นยิ่งแล้วใหญ่ ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงไม่วายลากอัลฟ่าที่นั่งหน้าตายชวนให้เสียบรรยากาศการสนทนาแห่งความคิดถึงติดมือไปด้วย ที่พูดได้เต็มปากว่าติดมือเพราะอีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีต่อต้านขัดขืนเลย...