บทที่ 26 กลิ่นเมียผม

น้ำเสียงกระด้างเอ่ยถามออกมาอย่างใจเย็น ก่อนหน้านี้ประกิตมีธุระให้ต้องจัดการจึงทำให้มาหาตัวประกันล่าช้าไปบ้าง เขาจงใจหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับคราบเลือดออกแล้วจึงโยนทิ้งลงพื้น ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับกลับมาจากคนอายุน้อยกว่าทั้งสอง

สงสัยคงจะกลัวจนหัวหดพูดไม่ออกไปแล้วกระมัง พวกลูกคุณหนูที่ถูกเลี้ยงมาสุข...