บทที่ 30 เฮียขอโทษ

ปลายนิ้วเรียวออกแรงจิ้มหน้าผากคนตรงหน้าอย่างแรง นึกหมั้นไส้ในความช่างประชดประชันนี้นัก นานวันเข้าเขายิ่งรู้นิสัยเสียของมันมากขึ้น โดยเฉพาะความขี้หึงที่ไม่เลือกสถานที่ ไม่เลือกเวลา และไม่เลือกคน แถมพอเวลาหึงแต่ละทียังเรียกได้ว่าไร้เหตุผลขั้นสุดอีกต่างหาก ดีนะมันไม่หึงตอนเขาอยู่กับพ่อตัวเอง ไม่อย่างนั...