บทที่ 5 ฝันถึงงานแต่งงานของเรา..เหรอ

เสียงฝีเท้าวิ่งกระหืดกระหอบพร้อมกับร่างอ้วนท้วมสมบูรณ์ของรุ่งอรุณหนุ่มเบต้าคนสวนที่มาปรากฏตัวพร้อมทั้งยังคงยืนเก้ ๆ กัง ๆ ไม่กล้าเข้ามาขัดจังหวะการสนทนากันของสามคนพ่อแม่ลูก มือหยาบกระด้างยกขึ้นเคาะขอบตู้ไม้สักส่งเสียงเรียกร้องความสนใจอยู่สองสามทีก่อนจะพยายามปรับเสียงไม่ให้สั่นจนฟังแล้วจับใจความไม่ได...