บทที่ 13 บทที่ 5 (2/3)

แทกยอมทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียงหนานุ่ม เขาเงยหน้าขึ้นมองฮายอน แววตาที่เคยมั่นคงแฝงไว้ด้วยความเว้าวอนอย่างที่ไม่มีประชาชนคนใดในประเทศเคยพบเห็น

“อย่ากลัวผมเลยนะครับคุณฮายอน...” แทกยอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่า “ผมจะไม่ทำอะไรเกินเลยถ้าคุณไม่อนุญาต... ผมสัญญา”

คำสัญญาที่หนักแน่นทว่าเปี่ยมไปด้วยความเกร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ