บทที่ 42 หวานชื่น

ตอนที่ 41

หวานชื่น

ตกดึก

ร่างเล็กของข้าวหอมนอนพลิกตัวดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนเตียงกว้างด้วยความกระวนกระวายและเบื่อหน่าย ความฉ่ำแฉะที่ค้างคาจากเหตุการณ์บนรถเมื่อเย็นบวกกับความโหยหาที่แล่นพล่านทำให้เธอไม่สามารถข่มตาหลับลงได้เลยสักนิด

"ฮื้อ... ทำไมเวลาคิดถึงมาก ๆ แล้วถึงไม่ได้เจอนะ"

เธอพึมพำเสียงงอแงกับหมอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ