บทที่ 12 พอดีเป็นคนชอบเสือก

ลมเย็น ๆ ที่พัดมากระทบร่างสูงของรามสูร ขณะที่ยืนพิงกำแพงหลังร้านสูบบุหรี่อย่างใจเย็น ควันสีเทาหม่นที่ปล่อยออกจากริมฝีปากสีไวน์ค่อย ๆ ลอยละล่องอย่างไร้ทิศทาง เสียงฝีเท้าของกลุ่มคนที่เดินตรงมาทางนี้ ทำให้รามสูรหันไปมองเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาและไม่สนใจผู้คนรอบข้างอีกเลย

“มึงกล้าดียังไง ถึงพากันมารุมก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ