บทที่ 19 เดิมพันที่ชวนให้ใจเต้นแรง

ร่างสูงของรามสูรที่เดินตามหลังโอมไปเงียบ ๆ เรียกสายตาของหม่อนไหมที่กำลังนั่งคุยกับเพื่อนให้มองตามไปด้วยความสนใจ มุมปากของสาวน้อยพลันคลี่ยิ้มละมุนตา พร้อมกับจ้องมองแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างเบิกบานใจ

เธอได้พบกับเขาอีกครั้งด้วยความบังเอิญ (หรือพรหมลิขิต?)

“มึงยิ้มอะไรของมึงวะ ไอ้หม่อน! กูเห็นมึงเอาแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ