บทที่ 27 สมการความรัก

คฤหาสน์วายุ

“ว่ายังไงจ๊ะลูกรัก ทำไมวันนี้โทรมาหาแม่แก้มแต่เช้าเลย”

น้ำเสียงหวานใสของคนปลายสายทำให้รามสูรยิ้มออกมาน้อย ๆ ด้วยความคิดถึงมารดาที่ไม่ได้เจอหน้ากันเกือบสองเดือน หลังจากที่เขาโกหกว่า ช่วงนี้กำลังยุ่งอยู่กับการทำงานวิจัยส่งอาจารย์ก่อนจะเรียนจบ ทำให้มารดาลดการโทรหาเขาลงเหลือเพียงสัปดาห์ละ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ