บทที่ 56 การรอคอยที่สิ้นสุดลงเสียที

“ลมหนาว พี่หม่อนเจ็บนะ นี่แน่ะ”

หม่อนไหมย่อตัวกอดเจ้าลมหนาวที่เอาหัวถูไถอย่างทะเล้นในอ้อมกอด ก่อนจะหอมหัวเจ้าหมาฟอดใหญ่แล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปหารามสูร โดยมีเจ้าลมหนาวเดินตามไปติด ๆ

ขณะที่คนตัวสูงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเธอที่เดินมาหา บนใบหน้าสวยเผยรอยยิ้มละมุน ให้คนที่กำลังแสดงสีหน้ายินดีอย่างไม่อาจปิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ