บทที่ 68 ลมหายใจที่หยุดลงพร้อมสายลมที่พัดใบไม้ให้ปลิดปลิว

“คนที่ต้องตายคือมึงต่างหากไอ้เด็กเวร นรกส่งมาเกิดจริง ๆ!!”

ปัง

แก้มใสอดทนมองภาพลูกชายคนโตถูกซ้อมอย่างสะบักสะบอมมานานแล้ว และทันทีที่ได้รับสัญญาณจากสามี เธอก็รีบวิ่งออกมาจากที่ซ่อน พลางยกปืนขึ้นเล็งไปทางครูซ พร้อมลั่นไกทั้งน้ำตาอย่างไม่ลังเล

กลิ่นอายสังหารจากตัวเธอค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ คนของค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ