บทที่ 4 บทที่ 1 บอสปีศาจกับเลขาทาส 2
โทรศัพท์มือถือที่หญิงสาวเพิ่งเก็บเข้ากระเป๋าสะพายเพื่อเตรียมพร้อมกลับบ้านส่งเสียงร้องออกมาเธอเห็นว่าเป็นเบอร์ของพอลล่า เพื่อนชายใจหญิงคนสนิทเธอจึงรีบกดรับสาย
“ฮัลโหล ว่าไงพอลล่า”
“ทำอะไรอยู่เหรอพิมพ์ อยู่คอนโดหรือเปล่าฉันจะได้เข้าไปหาแล้วเราไปหาอะไรกินกันเหอะ วันศุกร์แบบนี้ชาบูดีไหม” พอลล่าเอ่ยชวน เพราะปกติแล้วหากเป็นวันหยุดเธอก็มักจะไปหาพิมพ์นาราที่คอนโดจากนั้นจึงพากันออกไปเที่ยวหรือออกไปหาอะไรกินกันตามประสาสาวโสด
“ฉันยังอยู่ที่บริษัทอยู่เลยอ่ะแก แต่ก็กำลังจะกลับแล้วล่ะแกโทรมาพอดี”
“โหยยยยย ทำงานคุ้มค่าจ้างจริงๆ เลยนะแม่เลขาทาส บอสแกนี่ก็สมฉายาบอสปีศาจจริงๆ ใช้งานแกไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อน” พอลล่าอดพูดถึงบอสสุดหล่อของเพื่อนไม่ได้เมื่อได้ยินน้ำเสียงเหนื่อยๆ ของเพื่อน
“แกไม่ต้องแอบด่าเขาหรอก เพราะฉันเพิ่งด่าเขาในใจไปเมื่อกี้นี้เอง”
หญิงสาวมัวแต่หัวเราะคิกคักกับปลายสายจึงไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องทำงานของบอสปีศาจ คนที่เธอและเพื่อนกำลังนินทาว่าเขากำลังเดินตรงมาทางนี้
“เห้ออออ พ่อเทพบุตรสุดหล่อของฉันไม่น่าบ้างานขนาดนั้นเล๊ย แล้วตกลงว่าไงยะจะออกไปหาอะไรกินกันหรือว่าเหนื่อยอยากจะพัก”
“อือ วันนี้ฉันขอพักก่อนละกัน ไว้พรุ่งนี้เราค่อยออกไปกินข้าวดูหนังด้วยกันแทนได้ไหมแก”
“ก็ได้ย่ะ พรุ่งนี้ฉันก็ว่างพอดี คนโสดอ่ะน้ออออ ไม่รู้ยัยมิ้นท์คนไม่โสดจะว่างไปด้วยกันหรือเปล่า”
“นั้นดิ คนไม่โสดอ่ะน้อ ไงแกก็ลองชวนมันดูเผื่อมันไป งั้นเดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะฉันจะกลับละ ยังไงเดี๋ยวไลน์หา”
“โอเคๆ ขับรถดีๆ ล่ะยัยพิมพ์”
“ค่าคุณแม่ แค่นี้ก่อนนะ”
“อุ๊ยบอส!”
พิมพ์นาราหลุดเสียงร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อเธอหันหลังออกมาจากโต๊ะทำงานแล้วเจอเข้ากับบอสปีศาจ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เข้ามาใกล้หรือมีท่าทีคุกคามแต่อย่างใด แต่เธอก็ตกใจอยู่ดีเพราะเธอกับเพื่อนเพิ่งแอบนินทาเขาไปเมื่อครู่นี่เอง แต่เมื่อฟังประโยคที่ออกมาจากบอสปีศาจของเธอจากความตกใจก็เปลี่ยนเป็นความอึ้งโดยพลัน
“รายละเอียดลูกค้าใหม่ที่ต้องการมาทำสัญญากับเราทั้งในระยะยาวและระยะสั้น ผมจะขอพรุ่งนี้ได้ไหม”
“บอสหมายถึงลูกค้าใหม่ห้ารายจากจังหวัดเชียงราย จังหวัดลำปาง แล้วก็จังหวัดเลยนั่นเหรอคะ” เธอถามย้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ฟังอะไรผิดไป
“ครับ แล้วก็โครงการใหม่ที่คุณภูริ ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์เสนอมาด้วยนะ คุณส่งเมลมาให้ผมภายในพรุ่งนี้ก่อนสี่โมงเย็นได้หรือเปล่า” ชรันเอ่ยสมทบเพิ่มไปอีกเมื่อเห็นหน้าตาเหรอหราของเลขาสาวที่นับวันยิ่งดูตลกในสายตาเขา
“เอ่อ ได้ค่ะบอส” เธอจะตอบว่าไม่ได้ได้ยังไง
ฮื่ออออออ ลาก่อนแพลนกินข้าวดูหนังวันพรุ่งนี้ของฉันนนนน พิมพ์นาราได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจแต่ก็ไม่อาจปฏิเสธบอสผู้บ้างานของเธอได้
ชรันมองตามหลังหญิงสาวที่เดินคอตกไปอย่างขำๆ ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าตัวเองนั้นใช้งานเธอหนักเกินไป แต่บางเรื่องมันเร่งด่วนจริงๆ แล้วเขาก็เป็นคนประเภทที่จริงจังกับงาน หากมีข้อสงสัยหรือปัญหาเพียงเล็กน้อยเขาจะไม่ยอมปล่อยผ่านหรือผลัดวันประกันพรุ่ง แล้วตลอดเวลาที่พิมพ์นารามาทำงานให้หญิงสาวก็รับมือกับความเจ้าระเบียบของเขาได้เป็นอย่างดีแม้ช่วงเดือนสองเดือนแรกนั้นจะมีอะไรให้ปรับจูนเข้าหากันในการทำงานค่อนข้างเยอะ แต่พิมพ์นารานั้นก็ทำได้ดีเสมอมา อีกทั้งหญิงสาวยังเป็นเลขาคนแรกที่ทำงานร่วมกันกับเขาได้นานที่สุด เหตุผลหลักนั้นก็คือหญิงสาวไม่มีท่าทีว่าเธอชอบพอในตัวเขาหรือแอบอ่อยแอบหาโอกาสทำอะไรให้เขารำคาญใจในเรื่องชู้สาวเลยสักครั้ง ดังนั้นเขาจึงทำงานกับเธอโดยไร้ความกังวลแถมออกจะใช้งานเธอหนักไปด้วยซ้ำแต่เขาก็ไม่คิดจะเอาเปรียบพิมพ์นาราแต่อย่างใดเพราะเงินเดือนของหญิงสาวนั้นเรียกได้ว่าก้าวกระโดดทุกปีแถมด้วยโบนัสพิเศษอีก ดังนั้นเขาจึงใช้ให้เธอทำงานอย่างไม่ตะขิดตะขวางใจเท่าไหร่นักแม้บางครั้งจะแอบเห็นเธอหน้างอบ่นขมุบขมิบเวลาพิมพ์งานเร่งด่วนให้เขาก็ตาม แต่เขาก็ไม่ถือสาด้วยพิมพ์นารานั้นทำงานได้ตรงใจเขาทุกอย่างมาตลอด
ทางด้านพิมพ์นาราหลังจากกลับมาถึงคอนโดมิเนียมหญิงสาวก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจากนั้นก็กระโจนลงบนที่นอนด้วยความเหนื่อยล้าสะสมมาทั้งสัปดาห์
พิมพ์นารานอนหลับไปร่วมสองชั่วโมงและตื่นขึ้นมาในช่วงสามทุ่ม จากนั้นจึงจัดการอาหารที่แวะซื้อมาตอนก่อนกลับคอนโด จัดการอาหารด้วยความหิวโหยเพราะเธอนั้นไม่ได้ทานอะไรอีกเลยตั้งแต่ช่วงพักเที่ยงแล้วไหนจะทำงานหนักทั้งวัน ใช้ทั้งพลังกายและพลังสมองคืนนี้เธอจึงทานเยอะเป็นพิเศษ
หลังจากหญิงสาวทานมือดึกด้วยความหิวโหยเธอก็เปิดซีรีส์เกาหลีที่ชื่นชอบดูจากนั้นก็ไลน์หาพอลล่ากับมินตรา
พิมพ์นารานั่งเล่นนอนเล่นดูซีรีส์เกาหลีอย่างเกียจคล้าน ตามความรู้สึกของเธอที่ไม่แม้แต่อยากเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมาทำงาน หญิงสาวจึงประวิงเวลาต่อไปเรื่อยๆ โดยการดูซีรีส์เกาหลีต่อทั้งยังพิมพ์แชทคุยไลน์กับทั้งมินตราและพอลล่าไปพร้อมๆ กันในกลุ่มที่มีสมาชิกเพียงแค่พวกเธอสามคน เธอรีบขอโทษพอลล่าทันทีเรื่องที่เธอนั้นต้องผิดนัดเพื่อนพรุ่งนี้ทั้งที่เธอเป็นคนชวนพอลล่าเองแท้ๆ แต่นอกจากพอลล่าจะไม่งอนตุ๊บป่องแล้วทั้งสามสาวยังได้ข้อสรุปใหม่ว่าจะนัดกันไปเดินห้างหาอะไรกินกันวันอาทิตย์แทนเพราะมินตราก็ว่างตรงกันพอดี
เมื่อคุยกับเหล่าเพื่อนสาวเสร็จพิมพ์นาราก็นั่งดูซีรีส์ต่ออีกพักใหญ่จากนั้นเธอจึงกลับเข้าสู่โหมดทำงานเป็นเลขาทาสอีกครั้งและดูเหมือนว่าคืนนี้เธอก็จะต้องนั่งทำงานเยี่ยงทาสไปตลอดทั้งคืน
“ฮึ้ย! บอสนะบอสเขาเลิกทาสกันไปตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว มัวแต่ไปอยู่ไหนมาถึงไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย” ปากเล็กเป็นกระจับสวยบ่นขมุบขมิบแต่ก็ไม่วายเปิดไฟล์หางานที่บอสต้องการไปด้วย
สรุปแล้วเลขาทาสก็นั่งทำงานให้เจ้านายปีศาจจนถึงตีห้าแต่นั่นก็ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดีในสายตาของเธอเพราะเธอนั้นรู้ว่าบอสปีศาจของเธอนั้นเป๊ะขนาดไหนเธอจึงตื่นขึ้นมาทำงานให้บอสต่อตอนสิบโมงเช้าอีกครั้ง
เมื่อเธอทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ปาไปเกือบบ่ายสามโมงเย็นเธอจึงรีบส่งงานให้บอสผู้ตรงต่อเวลา จากนั้นจึงปิดเสียงเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดเพื่อเข้าสู่โหมดสลบไสลอีกครั้งหนึ่ง
