บทที่ 97 บทที่ 34 ลูกสาวข้าใครอย่าแตะ! 4

                “ไผ๋มาแห๋มนิ” ลุงบุญมีที่กำลังตัดแต่งต้นไม้ซึ่งเป็นงานประจำอยู่พูดกับตัวเองพร้อมกับรีบเดินไปดูรถที่ขับมาจอดหน้าบ้าน

“สวัสดีครับ มาหาไผ๋ครับ” ลุงบุญมีทักทายชายหนุ่มหน้าฝรั่งที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาตรงหน้า พร้อมกับคิดในใจว่าจะใช่คนเดียวกันกับที่พ่อเลี้ยงบอกไว้หลังจากที่คุณพิมพ์ขึ้นดอยไปแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ