บทที่ 16 เขาชื่อนักรบ IV

“ว่ายังไงนังแสนดี! จะเล่าเองหรือจะให้ฉันโทร?!”

“เออ! ก็กำลังจะพูดอยู่นี่ไง จะขู่ทำไมกันเล่า!”

“ไม่อยากให้ขู่เริ่มพูดสักทีค่ะชะนี อย่ามัวชักช้า เพื่อนจะขาดใจตายอยู่แล้ว!”

“ก็...”

จู่ๆ แก้มของสาธิดาก็ร้อนผ่าวขึ้นมา เมื่อนึกถึงความอบอุ่นที่เธอได้รับจากผู้ชายคนนั้นก่อนจะแยกย้ายจากกันในช่วงบ่ายของวัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ