บทที่ 22 โลกกลมหรือพรหมลิขิต V

“ถ้าเป็นผมจริงๆ แล้วคุณจะว่าไงล่ะ”

“ตบหน้าคุณสักฉาดที่บังอาจโทรรบกวนเวลานอนของฉันน่ะสิ”

“ก็ได้” คนพูดโน้มตัวมากระซิบ “แต่ต้องเอาปากคุณตบนะ ผมไม่อนุญาตให้ใช้มือเด็ดขาด มันไม่หวานเท่าปากคุณ”

“ทะลึ่ง!” เธอถลึงตาใส่อย่างเอาเรื่อง

“มากกว่าทะลึ่งก็ทำมาแล้ว หรือว่าคุณลืม?”

สาบานว่าอยากตบปากเขาจริงๆ อย...