บทที่ 28 ได้คืบจะเอาศอก

“เย็นนี้ไปทานข้าวกันไหมแสนดี?”

เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นมาขัดจังหวะขณะที่หญิงสาวกำลังคร่ำเคร่งอยู่กับงาน เธอเงยหน้ามองคนที่เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะ สลับกับสายฝนที่ซาซัดใส่กระจกบานใหญ่

เป็นอันหาข้ออ้างได้...ว่าเธอจะตอบปฏิเสธได้อย่างไร เมื่อพายุที่โหมกระหน่ำตลอดช่วงบ่ายยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลง

“ฉันไม่ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ