บทที่ 38 ตะกอนขุ่นมัวในใจ

“จะให้ยืมกลับไปใช้จริงๆ เหรอคะ?”

“ไม่เห็นเป็นไรเลย ผมไม่หวงของกับคุณหรอกน่า”

ชายหนุ่มเปิดประตูลงจากรถ สาธิดาจึงเดินตามลงมา ทำใจยากเหมือนกันที่ต้องรับของมีราคาจากเขามาเก็บเอาไว้ แม้จะเป็นการยืมเพราะเรื่องงานที่ต้องทำร่วมกันเป็นทีมก็ตาม

คอมพิวเตอร์ของเขามีราคา และเธอไม่อยากเก็บไว้กับตัว กลัวว่าจะเผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ