บทที่ 45 ความบังเอิญพร่ำเพรื่อ III

“แล้วคนที่เราเจอตอนลงลิฟต์มาล่ะ”

แม้สีหน้าคนถามจะเรียบเฉย แต่เขาก็สังเกตเห็นถึงความโกรธเกรี้ยวในแววตาของเธออย่างทะลุปรุโปร่ง

มองทุกอากัปกิริยาที่ดูเหมือนจะนิ่งงัน จนเห็นว่าสาธิดาก้มมองที่นาฬิกาข้อมือของตนอีกครั้งพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่น

“คนนั้นชื่อพี่มยุรี ทำงานอยู่ฝ่ายบัญชีน่ะ”

“ฉันเจอเขาเมื่อว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ