บทที่ 46 ความบังเอิญพร่ำเพรื่อ IV

“นี่มันนาฬิกาของแสนดีนี่นา ทำไมถึงถูกทิ้งอยู่ตรงนี้ล่ะคะ?”

“เข้าห้องมาได้เขาก็ถอดทิ้งทันทีน่ะ”

“แต่แสนดีมันรักนาฬิกาเรือนนี้มาก ไม่น่าจะ...”

“รักมากแค่ไหนก็คงใส่ต่อไม่ไหวหรอกทราย เพราะที่ข้อมือของผู้หญิงคนนั้นดันมีนาฬิกาแบบเดียวกันกับแสนดีเป๊ะ”

คนฟังขมวดคิ้วยุ่งพร้อมส่ายหัวไปมา ไม่คิดว่าเมธัสจะก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ