บทที่ 67 หน้าที่ของตัวจริง II

“ต้องทำเพื่อนังเด็กนี่ถึงขนาดนี้เลยหรือไงคะ?”

“ใช่...เพราะเขาเป็นแฟนผมไง เป็นคนที่ผมจะแต่งงานด้วย”

เหมือนถูกตบซ้ำๆ เมื่อได้ยินถ้อยคำดังกล่าว

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีสีหน้าแบบไหนขณะที่นักรบพูด รู้เพียงแต่ว่าเจ็บที่ใจอย่างไม่รู้จะบรรยายได้อย่างไร ที่ผ่านมาเขาไม่เคยให้ความชัดเจนกับคนรักคนไหนเท่ากับส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ