บทที่ 83 หายนะของนักรบ IV

“คงต้องไปห้ามสักหน่อย ไม่งั้นจะวุ่นวายใหญ่โต”

“ปล่อยให้ถูกตบบ้างก็ได้ เด็กนี่จะได้เลิกปากดีสักที”

คนฟังอมยิ้ม หันมายีผมคนตัวเล็กเบาๆ เมื่อเธอทิ้งตัวลงนั่ง

“เข้าใจว่าโกรธเขามาก”

“ใครว่าแค่โกรธ?” พูดจบก็คว้าขนมเข้าปากอีกครั้ง

“โอเค พี่รู้ว่าหนูทั้งโกรธและเกลียดเขา แต่นี่มันเป็นพื้นที่ของการทำงาน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ