บทที่ 10 เหนื่อยไม่ได้พัก
พลังล้นเหลือ เมื่อมาเฟียหนุ่มยังไม่รู้จักคำว่าเหนื่อย เขาจับเอวบางคนตัวเล็กให้นอนคว่ำ ก่อนจะยกสะโพกมนของเธอขึ้นเล็กน้อย
“ดะ เดี๋ยวสิคุณ ฉะ ฉันเหนื่อยนะ” เธอโวย ก่อนจะเอี้ยวตัวไปข้างหลังเพื่อต่อว่า
“ขอฉะ..ฉันให้พักก่อนได้หรือเปล่า” หญิงสาวเริ่มต่อรอง
เพี๊ยะ!! ไม่มีคำตอบ มีเพียงฝ่ามือหนาฟาดแรง ๆ ที่แก้มก้นของเธอ อัญชิสาร้องว้ายออกมาด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าหนุ่มโฮสต์ที่จ้างมาจะกล้าทำแบบนี้กับเธอ
“หันไป!” เสียงดุออกคำสั่ง
ยิ่งตกใจไปกันใหญ่ ก่อนหน้านี้เขาดูอ่อนโยนกับเธอมาก แต่ตอนนี้เหมือนจะเริ่มเห็นมุมที่ดิบเถื่อนขึ้นมาแล้ว เริ่มชักไม่แน่ใจอันไหนคือตัวจริงของคนที่เธอเพิ่งจ้างมา
แต่ที่แน่ ๆ ตกลงนี่เธอกับเขาเป็นแค่การจ้างงานจริงนะเหรอ ก็นะ…คนบ้าอะไร! จ้างชั่วโมงแถมหนึ่งคืน!
เพี๊ย!!
“ว้าย!”
มือหนาฟาดที่แก้มก้นของเธอเป็นรอบสอง อัญชิสาสะดุ้งเฮือก สะโพกงามงอนยกเด้งขึ้นสูงตามแรงมือ มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองที่ทำไปเองตามกลไกของความเจ็บที่ได้รับ
อัญชิสาอยู่ในสภาพที่โก้งโค้ง ใบหน้าหวานแนบไปกับเตียงนอนนุ่ม สะโพกกลมยกก้นงอนกระดกขึ้น ส่งผลให้กลีบกุหลาบสีชมพูระเรื่อเจือด้วยหยดน้ำหวานชุ่มฉ่ำ ปรากฏจนเด่นชัดในสายตามาเฟียหนุ่ม
อึก…เขาจ้องมองความสวยหวาน ก่อนกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ยังไม่ทันที่อัญชิสาได้ตั้งตัว มาเฟียหนุ่มดึงสะโพกมนของหญิงสาวเข้าหาตัว อย่างอดใจไม่ไหว ก่อนที่จะสอดแก่นกายเข้าหากลีบกุหลาบสีชมพูระเรื่ออย่างรวดเร็ว
ปึก!
“อ๊า!” อัญชิสาหวีดร้องด้วยความจุก มือเรียวกำจิกแน่นบนที่นอน และไม่ทันที่เธอจะได้ปรับอารมณ์ร่วม มาเฟียหนุ่มก็ขยับแก่นกายเข้าออกในตัวเธอ
และ…เหมือนครั้งนี้เขาจะเริ่มทำรุนแรงกับเธอขึ้น
ไม่ใช่อะไร …กว่าหนึ่งชั่วโมง หลังจากที่คริสโตเฟอร์ต้องอดทนอดกลั้นเพื่อเล้าโลมหญิงสาวให้เธอพร้อม เขารู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอเลยไม่อยากผลีผลาม ทั้งที่แก่นกายเขาปวดหนึบจนแทบคลั่ง!
แต่ตอนนี้! มันถึงเวลาแล้วที่เขาควรจะได้ปลดปล่อยมันเสียที!
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ฝ่ามือหนารั้งเอวบางเข้าหาตัวเป็นจังหวะ กดกระแทกเอวสอบกระแทกทั้น จากเนิบนาบเป็นหนักหน่วง
อัญชิสาครางกระเส่า เรียบเรียงคำพูดออกมาจนแทบไม่เป็นคำ เธอพยายามขอร้องให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่เหมือนมาเฟียหนุ่มกำลังตกอยู่ในสภาวะหน้ามืดไม่ได้สนใจคำร้องขอ นอกจากกระแทกทั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย
ปั่ก ปั่ก ปั่ก
“อ๊า อ๊าง~”
ทั้งจุก ทั้งเสียว จนแทบจะขาดใจตายเป็นแบบนี้
“คะ คริส” ความเสียวทำให้อัญชิสาครางชื่อ แต่กลับเหมือนยิ่งสร้างความได้ใจกับชายหนุ่ม เขาเพิ่มแรงกระแทกหนักหน่วงเข้าไปอีก
ปั่ก ปั่ก ปั่ก
“อื้อ…อึก…” เธอแทบทนรับแรงกระแทกเขาไม่ไหว
ร่างเล็กโยกคลอน พร้อมกับนมคู่สวยขยับเด้งไปมาตามแรงกระแทกที่ตอกอัด แต่ทว่า….ดูสวยและเย้ายวน ชวนให้อีกฝ่ายเอื้อมมือหนาไปขย้ำบีบเคล้นอย่างไม่กลัวมันจะช้ำ
“อ๊า~ คะ คริส ฉัน…อ๊าง~”
ปั่ก ปั่ก ปั่ก! เอวสอบกระแทกถี่ก่อนที่จะ…
ฮรึก!!!
ใบหน้าหล่อเชิดขึ้น มาเฟียหนุ่มเกร็งสะโพก เขารีบเอามือชักลำออกมาแล้วรูดขึ้นกระตุกสองสามครั้ง ก่อนที่น้ำอุ่นร้อนสีขาวจำนวนมากจะพุ่งทะลักเต็มแผ่นหลังของหญิงสาว
พู่ว์…เสียงถอนหายใจออกมา เพราะผ่อนคลายนานแค่ไหนแล้ว ที่เขาไม่ได้เอากับใครแบบสุด ๆ ขนาดนี้
มันโคตรดี โคตรสด และโคตรแน่น…
ร่างบางหมดแรง นอนราบลงกับที่นอนจนเกือบแทบจะสลบ ก่อนที่เขาจะคว้าเอาเสื้อเชิ้ตที่ถอดไว้อยู่ใกล้มือเพื่อดึงมาเช็ดคราบเปรอะเปื้อนบนแผ่นหลังของหญิงสาว แล้วทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ เธอ
มันเสร็จสิ้นแล้วใช่ไหมนะ…
อัญชิสานอนหายใจหอบระรัวเพราะเหนื่อยจัด ร่วมสองชั่วโมงกว่า ที่เขากับเธอจนแทบไม่ได้พัก
ทว่า…เธอรู้สึกแบบนี้ได้แค่เพียงช่วงสั้น ๆ เมื่อมือหนาที่โอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง เริ่มนวดเฟ้นที่หน้าอก!
ใช่…สงครามยังไม่จบ! อย่าเพิ่งนับว่ามาเฟียอย่างเขาจะหมดแรง!
ในท่าตะแคง เขาสอดมือยกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้น แล้วค่อย ๆ กดแก่นกายไปอีกครั้ง อาวุธเขาไม่ดูท่าหมดฤทธิ์ลงง่าย ๆ
“อะ…ฉันไม่ไหวแล้ว”
“อยู่เฉย ๆ ผมทำเอง”
ได้เหรอ? ถูกทำให้เสียวแบบนี้ แล้วบอกให้เธออยู่เฉย ๆ จะได้เหรอ
ที่สุดแล้ว…อัญชิสาก็ถูกกระตุ้นอารมณ์ใหม่อีกครั้ง หลังจากท่านี้สลับ ถูกสลับไปท่านั้น อย่างกับเขาไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย
แต่เธอสิ เหนื่อยจนหลับสนิทไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เพราะหมดแรง
