บทที่ 3 สาวสวย

“ฉันได้เห็นกับตาแล้วอะวีนา”

(“เออ เห็นแล้วใช่ปะ นั่นแหละที่ฉันไม่กล้าบอกแก อยากให้แกเห็นด้วยตาตัวเองมากกว่า ลองถ้าฉันบอกไปถ้าแกไม่เชื่อฉัน เผลอๆ แกโกรธฉันอีก”)

ก็จริง…เรื่องบางเรื่องต้องได้เห็นกับตาของตัวเอง อัญชิสาไม่โกรธเพื่อน …เธอเข้าใจ ที่ผ่านมาเธอก็คลั่งพี่แทนไทจนไม่สนโลกอยู่เหมือนกัน

(“แกโอเคไหมยัยอัญ”) ปลายสายถามอัญชิสาเมื่อฟังดูเงียบ ๆ ไป

“โอเคดิ ไม่เป็นไรเลย ดีแล้วที่ได้เห็นก่อนที่ฉันจะยอมตกเป็นของผู้ชายเฮงซวยแบบนั้น” อัญชิสาคิดบวก พอ ๆ กับอยากเดินไปบวกผู้ชายคนตรงหน้า แต่ฮึบไว้

(“ความจริงที่ฉันอยากจะบอกคือ พี่แทนของแกมีครอบครัวแล้ว ละก็มีลูกด้วยกันเกือบสามขวบ เขาเจ้าชู้มากนะแก แล้วที่แกเห็นวันนี้อาจเป็นกิ๊กเขาอีกคน”)

“หึ” อัญชิสาแค่นหัวเราะ นึกสมเพชกับตัวเองที่เกือบกลายเป็นตัวเลือกของแฟนหนุ่ม

“ทำไมผู้ชายต้องมีสิทธิ์เลือกฝ่ายเดียววะ แม่งจะมั่วกี่คนก็ได้”

(“มันไม่เหมือนกันยัยอัญ ก็นั่นมันผู้ชาย”)

วีนาถอนหายใจพยายามเตือนสติเพื่อนตัวเองแต่ไม่รู้ว่าเพื่อนจะฟังแล้วเข้าใจด้วยหรือเปล่า

“อืม…แค่นี้นะแก ขอบใจมาก ฉันจะกลับไปนอนล่ะ”

(“แล้วพวกคนอื่นที่มาด้วยกันกับแกล่ะ”)

“ก็นั่งดื่มกันอยู่ กำลังสนุกมั้ง” อัญชิสาหมายถึงเพื่อนพนักงานประจำสาขาเชียงใหม่ที่มาพร้อมกับเธอนับสิบคน แต่เมื่อครู่อัญชิสาเพิ่งขอตัวเดินแยกออกมาเพื่อจะมาหาแทนไทแฟนหนุ่ม …แฟนที่คงนึกไม่ถึงว่าเธอจะมาร่วมงานในวันนี้

(“อืม ดูแลตัวเองดีๆ”)

“โอเคเพื่อน” อัญชิสาวางสาย

บอกตัวเองว่าโอเค บอกตัวเองว่าไม่อยากลดตัวไปตบตีเพื่อแย่งผู้ชาย เขาไม่ได้มีค่าพอที่จะให้เธอไปแย่งชิง แต่ทำไมวะ! ผู้หญิงเราต้องแคร์ผู้ชายมากขนาดนั้น!

อัญชิสาเดินออกจากงานอย่างขุ่นมัว เธอยกมือถือพิมพ์ส่งข้อความไปในไลน์ บอกเพื่อนร่วมงานที่มาด้วยกันว่าปวดหัวจะกลับขึ้นไปนอน ระหว่างทางเดินไปที่ลิฟต์เพื่อจะขึ้นไปชั้นบน เธอแวะเข้าห้องน้ำ พลันได้ยินเสียงหญิงสาวคุยกันเรื่องหนุ่มโฮสต์

“ฉันนัดโฮสต์คนใหม่มา โคตรหล่อ”

“ฉันก็นัดมาเหมือนกัน คนนี้เอวดีมาก”

“ดีเนอะ ที่แกแนะนำคนหล่อๆ มาให้ฉัน”

“ก็แน่สิ ผู้หญิงอย่างเรามีสิทธิ์เลือกนิ หล่อ รวย อวยใหญ่ เอาใจเก่ง จะเลือกเอาใครก็ได้”

อัญชิสาฟังแล้วตาลุกวาว อารมณ์อยากประชดปะทุขึ้นมาในสมอง ไหน ๆ ตัวเองก็ตั้งใจมาทำเรื่องแบบว่ากับแฟนหนุ่มนั่นอยู่แล้ว และเธอเองก็ควรมีสิทธิ์เลือกจะนอนกับใครก็ย่อมได้!

“ขอโทษค่ะ ขอเบอร์หนุ่มโฮสต์ด้วยได้ไหมคะ

ตอนได้เบอร์หนุ่มโฮสต์ว่าตื่นเต้น แต่ตอนที่กดโทรไปนัดให้หนุ่มโฮสต์มาหาตื่นเต้นกว่า สุดท้ายอัญชิสาก็โทรไป นัดกันดิบดีว่าจะให้เขามารอตรงล้อบบี้ของโรงแรม

~อีกยี่สิบนาทีเจอกัน!~

เน้นให้เขาใส่สูทให้เรียบร้อย เพราะห้องบอลรูมข้าง ๆ มีงานเลี้ยงบริษัทของเธอ ถ้าเกิดฟลุ๊คมีคนในบริษัทออกมาเจอ จะได้สร้างภาพให้ดูดีหน่อยว่าตัวเองได้ควงหนุ่มหล่อขั้นเทพ

ทันทีที่วางสาย อัญชิสายกมือกุมหัวใจไม่ให้สั่น แต่เอาเถอะ เธอตัดสินใจไปแล้วว่าตัวเองจะเป็นสาวมั่น ต้องก็มั่นให้มันสุด!

….

ที่ล้อบบี้

หนุ่มหล่อร่างสูงในชุดสูทสีเข้มราวกับเป็นพระเอกมาเฟียหลุดออกมาจากซีรีส์ เดินออกมาจากในลิฟต์ พร้อมกับชายหนุ่มอีกคนที่หล่อไม่แพ้กันซึ่งเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ชื่อพาทิศ หรือ ไทเกอร์

ด้านหลังของหนุ่มหล่อทั้งสอง มีบอดี้การ์ดสองคนเดินคุ้มกันด้านหลัง ส่วนด้านข้างและเยื้องไปด้านหน้ามีคอยคุ้มกันอีกสี่คน ผู้คนที่พบเห็นต่างพากันเดินหลีกทางเดินข้างหน้าไปอย่างอัตโนมัติ รังสีความเป็นมาเฟียเปล่งออร่าแค่เดินผ่านคนก็เกรง

“คริสนี่มันดึกมากแล้ว ทำไมนายไม่ค้างที่นี่วะ”

“ไม่ดีกว่า กูไม่ชอบค้างที่อื่น” มาเฟียหนุ่มบอกปัดเพื่อนรักอย่าง พาทิศ ที่เป็นเจ้าของโรงแรมนี้ เขาแค่ต้องการมาคุยกับเพื่อนสนิทเรื่องรวมหุ้นกันทำธุรกิจคาสิโนบนเรือสำราญลำใหม่ที่คิดจะหุ้นทำด้วยกันก็เท่านั้น

“ที่อื่นเหี้ยไร โรงแรมกู แต่ถ้ามึงต้องการความเป็นส่วนตัว กูปิดฟอร์ชั้นบนสุดตรงข้ามกับเพนเฮาส์ของกูในโรงแรมให้มึงยังได้”

“…”

“หรือมึงอยากจะนอนกับสาว ๆ กูก็จัดให้ได้อีกเหมือนกัน”

“กูไม่ชอบ” เขาส่ายหน้า คนอย่างคริส-คริสโตเฟอร์ ถ้าจะนอนกับผู้หญิงสักคนก็ต้องเลือก เพราะเขาไม่ชอบนอนซ้ำร่างกายกับคนอื่น แต่ถ้าของสดและใหม่จริงก็ไม่แน่!

“โอเค งั้นก็ได้” พาทิศไม่เซ้าซี้เพราะยื่นข้อเสนอดี ๆ ไปให้แล้ว

“ส่วนมึงมาส่งกูแค่นี้พอ ไปทำธุระของมึงต่อเถอะ”

“เค ๆ ตามสบาย คิดว่าโรงแรมนี้ก็เป็นของมึง ติดอะไรบอกกู” พาทิศตบบ่าคริสโตเฟอร์ก่อนจะเดินออกไป

เหล่าบอดี้การ์ดรู้หน้าที่มองหน้ากัน หัวหน้าสุดออกคำสั่ง เมื่อเห็นพาทิศเดินจากไป

“ไปเตรียมรถให้นาย”

บอดี้การ์ดสี่คนโค้งน้อมรับคำสั่ง ส่วนที่เหลืออีกสองคนคือมือขวาและมือซ้าย ผายมือเชิญเจ้านายให้นั่งรอที่โซฟาขนาดใหญ่ตรงใจกลางของล็อบบี้ ก่อนที่ทั้งคู่จะถอยห่างออกมายืนอยู่ข้าง ๆ เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนความเป็นส่วนตัวของนาย

คริสโตเฟอร์ยกขาขึ้นไขว่ห้าง ท่าทางของเขาน่าเกรงขามไม่ต่างอะไรกับราชสีห์ ทว่า…พลันสายตาของเขากลับสะดุดกับหญิงสาวที่สวยในชุดแซกรัดรูปสีแดง ความสวยเด่นของเธอเรียกความสนใจของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่เห็น

และ…เธอกำลังเดินตรงมาในทิศทางที่เขาเพิ่งนั่งลง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป