บทที่ 44 รู้ไหมว่าคนที่หนีต้องเจออะไร

แก้วกาแฟหอมกรุ่นถูกนำมาตรงหน้า อัญชิสายิ้มรับมองดูแม่บ้านที่ยืนจ้องเหมือนจะรอให้อัญชิสาดื่มจนเสร็จ เธอเลยเลิกคิ้วมองกลาย ๆ คล้ายเป็นคำถามว่าทำไมแม่บ้านไม่ยอมออกไปสักที ก่อนจะทำท่าเหมือนยกขึ้นมาจิบ แต่สายตามองจ้องไปที่แม่บ้าน จนพวกเธอต้องโค้งคำนับแล้วเดินออกไป ส่วนอัญชิสาก็ยิ้มโล่งถอนหายใจก่อนจะหยิบแ...