บทที่ 5 สวยทั้งตัว
เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวจนพามาถึงชั้นบนสุด อัญชิสาสูดลมหายใจฮึบเรียกกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนที่สองขาเรียวจะก้าวออกมาจากในลิฟต์ เธอชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าที่หน้าห้องที่เขาบอกว่าจองไว้ ยังมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนต้อนรับอีกสองคน
เว่อร์วังแบบแปลก ๆ แต่นาทีนี้สมองไม่ได้คิดมากเรื่องนี้ เพราะเรื่องน่าระทึกกว่านั้นคือความบริสุทธิ์ที่กำลังจะเสียไป
“คุณตามผมมาถึงที่นี่ เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะ”
เขาถามย้ำเพื่อความมั่นใจ เพราะเซ็กส์สำหรับมาเฟียแบบเขาคือการสมยอม และต้องไม่ใช่การบังคับ!
“ค่ะ” อัญชิสาพยักหน้า เธอตามเขามาถึงนี่ถามได้จะเปลี่ยนใจนะหรือ ฮึ...ไม่มีทาง
“ฉันมีเงินจ่ายให้คุณแน่นอนไม่ต้องกลัว” เธอว่า เหมือนเขากลัวเธอไม่มีเงิน แต่เอาเถอะเธอกะมีอะไรแค่ชั่วโมงเดียวแล้วก็จบ อย่างเก่งคงไม่น่าถึงสองหมื่น
"ก็ดี" เขาตอบเสียงเรียบ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินนำหญิงสาวเข้ามาในห้อง อัญชิสากวาดสายตาไปรอบ ๆ ความหรูหราของห้องนี้ทำเธอหวั่นใจแปลก ๆ ก็…นี่มันห้องระดับ VVIP ชัดๆ
สายตาคู่หวานกวาดมองโดยรอบห้อง ก่อนจะเดินตามเขาไปจนถึงห้องนอนที่แยกเป็นสัดส่วน จนกระทั่ง มาหยุดยืนอยู่ที่หน้าเตียงนอนหรูตั้งตระหง่าน อยู่กลางห้อง ด้านนอกมองผ่านกระจกใสขนาดใหญ่ เห็นบรรยากาศภายนอกของชั้นระฟ้าบ่งบอกว่าห้องพักนี้อยู่สูงลิบระฟ้า
อยู่ ๆ อัญชิสาก็เริ่มปอดแหก มือไม้เย็บเฉียบตามอุณหภูมิภายในห้องเย็นจัด แต่ทว่าใบหน้าหวานกลับมีเหงื่อผุดออกมาเฉย
“ไปนั่งรอผมบนเตียง” เขาออกคำสั่ง
“ห๊ะ…” เรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อย อัญชิสารู้สึกแปลก เพราะเขากล้าออกคำสั่งกับผู้ว่าจ้างแบบเธอมากกว่าที่เธอควรจะเป็นคนสั่ง
ทว่าความคิดกลับทำให้หยุดนิ่งไปชั่วขณะ เมื่อเห็นภาพตรงหน้า
หนุ่มโฮสต์สุดหล่อที่เธอจ้างมากำลังถอดเสื้อสูท เขาโยนมันลงไปบนโซฟา ก่อนที่เขาจะเริ่มยกแขนขึ้นมาปลดกระดุมข้อแขนออก
อึก…เซ็กซี่มากค่ะพ่อ!
“เออ คะ คุณจะอาบน้ำก่อนไหม”
“ค่อยอาบทีเดียว”
มาเฟียหนุ่มตอบ แต่สายตาคมกริบยังจับจ้องอัญชิสาไม่วางตา มือหนาเคลื่อนมาปลดกระดุมตรงคอเสื้ออย่างใจเย็น ในขณะที่สองขาของเขาจะก้าวตรงมาหาเธอ
“ดะ เดี๋ยว เออฉันลืมถามไป ละ แล้วคุณได้พกถุงยางมาไหมคะ ครั้งแรกควรจะป้องกัน”
“ไม่มีไซซ์”
หา….หมายความว่ายังไงไม่มีไซซ์ อัญชิสาเหวอหนัก
“ตะ แต่ฉันว่าเราควรป้องกันนะ เพราะฉันไม่รู้ว่าคุณเคยนอนกับใครมาบ้างแล้ว ติดโรคมาหรือเปล่า”
หญิงสาวพูดพลางเริ่มขยับตัวหนี แต่ทว่าไม่ทันแล้วเขาเดินมาถึงตัวพร้อมกับดันร่างเธอลงไปนอน ร่างใหญ่คร่อมร่างเธอเอาไว้ จนไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้
สาบเสื้อของคริสโตเฟอร์แยกออก เธอลอบมองแผ่นหน้าท้องแน่นที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ
คลีน แน่น ขาว…
อัญชิสาถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่!
“ผมไม่เคยนอนกับใครมาสามเดือน พอที่จะทำให้มั่นใจได้หรือยัง”
“อ่า…ออ คะ” เธอใจคอไม่ค่อยดี สมองประมวลผลได้ช้าลง รู้สึกเหมือนวันนี้ตัวเองพูดจาติด ๆ ขัด ๆ
“แล้วคุณละ นอนกับใครมาล่าสุด” เขารีเช็กอีกครั้งให้มั่นใจ แต่ดูจากอาการตัวสั่นเป็นลูกนกแบบนี้ ดูแล้วจะไม่น่า…
“ฉะ ฉันไม่เคย”
“ดี งั้นก็ปลอดภัย สดได้” คริสโตเฟอร์ทำท่าโน้มตัวไปข้างหู เล่นเอาคนใต้ร่างหลับตาปี๋ สองมือรีบดันใบหน้าของเขาออก
“ดะเดี๋ยว เรายังไม่ตกลงเรื่องราคา” เธอหลี่ตาขึ้นมามองเขาอีกครั้ง เขาถอนหายใจมีสีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะจับข้อมือของเธอที่ดันใบหน้าเขาเอาไว้ออกแล้วกดลงจนจมลงกับที่นอนนุ่ม
“เอาเท่าที่มี”
“ฉะ ฉันมีแค่สองหมื่น”
“อืม…”
“งะ งั้น แค่ชะ ชั่วโมงเดียวก็พอนะ ถะ ถ้า มากกว่านั้นฉันไม่มีเงินจ่าย”
“อืม ถ้าเกินชั่วโมงผมแถมให้”
“ตะ แต่…”
“หยุดพูดได้หรือยัง…” เขาดุ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงที่ซอกคอขาวเนียนของหญิงสาว ลมหายใจร้อนระอุพ่นผะผ่าววนเวียนจนอัญชิสาขนลุกซู่ ลิ้นร้อนที่เปียกชื้นเข้าโลมเลียซอกหู ก่อนจะขบเม้มเบา ๆ ที่ติ่งหู สร้างสัมผัสที่แปลกใหม่ในชีวิตที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนในชีวิต
เขาปล่อยข้อมือเธอ ก่อนจะเลื่อนมาเคล้นคลึง คงที่หน้าอกที่ทั้งนุ่มและแน่น ติดก็แต่เสื้อผ้าที่มีมันขวางเนื้อสัมผัสจนหงุดหงิด และเขาควรจะถอดมันทิ้งไปตั้งนานแล้ว
เร็วเท่าความคิด เขาเอื้อมมือไปปลดซิปซ่อนตรงด้านข้างชุดของเธอ ก่อนจะปลดชุดสวยให้เลื่อนลงผ่านเรียวขา
“อะ…” ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศกระทบร่าง อัญชิสาอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหน
สายตาคมกริบคนตรงหน้า จ้องมองร่างกายเกือบเปลือยเปล่าของเธอไม่วางตา เขาไล่สายตาจากใบหน้าหวานแดงระเรื่อ ไปหยุดอยู่ที่หน้าอกคู่สวยที่เขาเพิ่งโยนบราปีกนกทิ้งมันไป เม็ดสีชมพูบนยอดอกแข็งขึ้นเพราะความหนาว แต่ชวนให้เอาปลายลิ้นไปสัมผัส มือหนาลูบไล้หน้าท้องที่แบนราบทว่ายังพอมีกล้ามเนื้อนิด ๆ ชวนเซ็กซี่
มาเฟียหนุ่มหยุดทุกสิ่ง เมื่อไล่สายตาไปหยุดอยู่ที่ถึงชั้นในจีสติงลูกไม้สีแดงสด
ก่อนหน้านี้ หญิงสาวตั้งใจใส่มาโชว์อดีตแฟนหนุ่ม ที่เขาไม่มีบุญพอเห็นมัน!
“ยะ อย่ามอง”
อัญชิสาร้องห้าม เมื่อฝ่ามือหนาค่อย ๆ ดึงชั้นในที่ปกปิดจุดหวงแหนสุดท้ายของเธอออก
คริสโตเฟอร์มองตาไม่กะพริบ เขาลอบกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ผ่านผู้หญิงมานับสิบ แต่ไม่เคยมีใคร สวย…เนียน…สีชมพูระเรื่อ…ไร้แพรไหมสีดำให้ขวางตาขนาดนี้
บริสุทธิ์จนเหมือนเด็ก…
“สวย” เสียงงึมงำบ่งบอกว่าพอใจ
ผู้หญิงตรงหน้าเขาสวยทั้งตัว
สวยยัน…
สวยทุกส่วน
สวยไม่มีที่ติเลยจริง ๆ
