บทที่ 56 คิดว่าจะปล่อยไปง่าย ๆ เหรอ

เธอเรียกชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างเล็กบิดเร่า สองมือไขว่คว้าหาที่ยึดบนหมอนนุ่ม ก่อนที่จะอดรนทนไม่ไหวเคลื่อนมาที่กลุ่มผมแล้วขยุ้มเข้าหาตัว คริสโตเฟอร์ช้อนฝ่ามือรั้งสะโพกเล็กยกขึ้นปล่อยลิ้นนุ่มชื้นละเลงรัวอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง จนร่างบางวีดร้อง ก่อนจะยกตัวแอ่นสูงแล้วกระตุกฮวบอีกรอบ

“อื้อ พอแล้ว”

คนที่...