บทที่ 57 เพราะคุณคลั่งฉัน

-กว่าจะได้กินข้าวเช้า คือตอนเที่ยง –

ไม่ต้องบอกเลยว่าอัญชิสาจะหิวมากมายขนาดไหนเพราะโดนสูบพลังงานไปเยอะมาก แต่คนบางคนกับนั่งเอนกายพิงเก้าอี้แล้วกอดอก มองหญิงสาวที่กินอย่างเอร็ดอร่อยจนเธอรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องอยู่แล้วเงยหน้าขึ้นไปมอง

“ไม่ทานเหรอคะ”

“อิ่ม”

“อิ่มอะไร ฉันเห็นตั้งแต่ตื่นนอนมาคุณทานแต่ก...