บทที่ 27 บทเรียนของคนหนี 2

“เหลือเจ้าตัวน้อยนี่... อืม เข้าชุดกันกับเสื้อชั้นในเป๊ะเลยนะ ลูกไม้สีม่วงเนี่ย”

“คิก คิก ช่ายยแล้วว อืม... จะถอดไหมม เดียร์ง่วงมากแล้วน้าา”

เสียงหวานยานคางขาดห้วง ทำท่าจะพลิกตัวตะแคงหนี แต่เขาคว้าไหล่รั้งเอาไว้เสียก่อน บังคับให้นอนหงาย นัยน์ตาคมจดจ้องมองนิ้วของตนเองที่เกี่ยวขอบกางเกงชั้นในลูกไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ